شهر بم پس از سه سال اکنون هنوز هم دست به گریبان تداخل مدیریت های موازی است . هنوز هم اوار برداری ساختمانهای نیمه مخروبه چهره شهر را رنجور نموده است . هنوز هم فونداسیونهای تشنه توجه بدون میلگرد منتظر رسیدن نوبت چند ماهه خود است تا پی خانه امیدی شود برای سالهای بعد . هنوز هم پشه ها سالک را میهمان پوست کودکان می کنند . هنوز هم کودکان میهمان کوچه های غرق در خاک هستند و هنوز هم امارهای ارائه شده با حقایق سر ناسازگاری دارند . و این میان چه کسی پاسخگو می تواند باشد .
بعد از زلزله بم ما شاهد زلزله زرند کرمان و زلزله لرستان بوده ایم . در بحث وسعت خرابی ها و حجم کشته ها بطور قطع زلزله بم یکی از بزرگترین حادثه های بشری نه تنها در ایران بلکه در جهان بوده است و به همان نسبت توجه و اراده بر بازسازی آن نیز شهر بم را یکی از مهمترین پروژه های ملی تبدیل نموده است . پروژه ای که امروز توانایی ما را در اداره بحران به جهانیان نشان می دهد . آشفتگی که امروز ما در شهر بم شاهد هستیم شاید بخشی اعظم خود را مدیون ضعف مدیریت ها خصوصا مدیریت شهری شهرداری و شورای سابق شهر بم باشد اما مدیریتهای موازی و نیز عدم هماهنگی مابین مدیران ارشد در این موضوع بسیار تاثیر گذار بوده است . شهر امروز شاهد خانه ها و ساختمانهایی است که با بافت قدیمی شهر تنها در آجر نمایی شریک است که انهم از معماری یزد به امانت گرفته شده است . شهر بم امروز شاید تنها کارنامه مصور مدیریت بحراندر ایران است که می تواند مدیران را از کنفرانسها و سمینار های رنگ و وارنگ بیرون اورده و با حقیقت عملکردشان روبرو کند . سه سال است که امارهای ارائه شده فاقد هماهنگی با حقیقت است و کارشناسانی که قصد بررسی کارهای انجام گرفته را دارند با کلافی سر در گم روبرو می کند شاید بهترین کاری که مدیران ارشد نظام در این مرحله میبایست بدان توجه خاصی نمایند اراده بر واقعی شدن گزارشات و امارها و یک دست شدن تمامی مستنداتی است که می توان بر اساس آن بر روند بازسازی نگاهی تخصصی و مبتنی بر امار ارقام داشت . شاید تنها در این صورت باشد که بتوان کارنامه کارهای انجام شده را مورد ارزیابی قرار داد .
دبیر جمعیت کاهش خطرات زلزله ایران / مهندس علیرضا سعیدی
