هفته گذشته، پنجم و ششم دی ماه، همایشی تحت عنوان "اولین همایش مقابله با سوانح طبیعی" در دانشگاه تهران، توسط دانشکده نقشه برداری برگزار شد که چند نکته درباره این همایش قابل ذکر است:
بقیه مطلب را در ادامه متن بخوانید...
1- تاکنون چندین همایش مدیریت و مقابله با سوانح طبیعی در کشور برگزار شده است که نامگذاری این همایش تحت عنوان اولین، امری غیرضروری به نظر میرسد. از جمله مهمترین همایشهای مدیریت بحران، کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیر مترقبه طبیعی است که دومین آن امسال بهمن ما برگزار خواهد شد.
2- این همایش توسط مجموعه ای برگزار شد که اصولا از نظر ماهیت کاری ارتباط چندانی با مبحث حوادث طبیعی ندارد! چرا که دانشکده نقشه برداری فعالیت و عملکردی غیر از مدیریت بحران و مقابله با حوادث دارد و فقط زیر مجموعه های آن مانند GIS حداکثر می تواند ابزاری در دست مدیریت بحران باشد! لذا مدیریت چنین کنفرانسی توسط این مجموعه نیز کمی عجیب است.
3- این همایش، از نظر محتوی علمی نیز جای بحث دارد. عرف بین المللی در کنفرانسهای مهندسی، داوری اولیه بر اساس چکیده و در نهایت داوری و تصمیم گیری نهایی بر مبنای اصل مقاله است. جالب است بدانید که در این همایش اصلا از ارائه دهندگان مقاله اصل مقاله درخواست نشده است! و کل مراحل داوری بر اساس چکیده مقالات انجام پذیرفته و حال که همایش برگزار شده و به اتمام رسیده، هیچ مقاله ای در دبیرخانه این همایش موجود نیست ولی در مجموعه چکیده مقالات آن صدها مقاله وجود دارد! توجه داشته باشید که بدون استثنا در تمام کنفرانسهای مهندسی کشور مقالات همایش، همزمان با برگزاری منتشر می شود. از دیگر کنفرانسهایی که اتفاقا آن هم در ارتباط با مدیریت بحران بود و مقالات آن هم به دلیل عدم هماهنگی و مدیریت قوی دبیرخانه منتشر نشد، کنفرانسی بود که در ارتباط با مدیریت بحران در دانشگاه تبریز در مهرماه سال گذشته برگزار شد که همایش مذکور نیز توسط دانشکده علوم اجتماعی که اصولا ارتباط چندانی با مباحث مدیریت بحران حوادث طبیعی ندارد برگزار شده بود.
به هرحال، هدف از انتشار چنین نقد هایی ارتقاء سطح علمی کنفرانسهای برگزار شده در سطح کشور است و تاکید بر اینکه این همایشها فقط به عنوان یک همایشی که باید برگزار شوند، نیستند و باید دبیرخانه ها و مجریان این همایشها بر محتوی علمی مقالات نیز تاکید بیشتری داشته باشند. چرا که هم اکنون شاهد برگزاری برخی کنفرانسهای تخصصی در سطح کشور هستیم که از نظر سطح علمی، حتی از کنفرانسهای دانشجویی نیز پایینتر هستند.
